“…als je de andere ouder heel kunt laten, hoef je dat stukje van jullie kind ook niet kapot te maken.”

 

Een echtscheiding is voor ouders en kinderen een ingrijpende gebeurtenis. Onderzoek wijst steeds weer uit dat ruzie tussen ouders rond een scheiding negatieve gevolgen heeft voor de kinderen. Het lijkt als toekomstige ex-partners haast ondoenlijk, maar als het jullie als ouders lukt om samen te werken dan kan veel schade bij de kinderen voorkomen worden. Kinderen zullen zich dan sneller en beter aanpassen, zelfs aan zoiets moeilijks als een echtscheiding. Dit, in tegenstelling tot ouders die veel ruzie maken en constant in strijd verwikkeld zijn. In zo een situatie blijken kinderen vaker last te krijgen van somberheid, lichamelijke klachten en angsten.

Goed samenwerken met je mede-ouder klinkt misschien logisch maar kan behoorlijk ingewikkeld zijn omdat het beëindigen van een persoonlijke relatie pijnlijk en emotioneel is.

 

Ouders die bij mij komen om de echtscheiding (van a-z) te regelen en/of een omgangsregeling op te stellen of aan te passen, blijken baat te hebben bij:

 

het maken van goede afspraken

Maak goede, haalbare en duidelijke afspraken met je mede-ouder over de kinderen. Zo weten jullie allebei waar jullie aan toe zijn en wat jullie van elkaar kunnen verwachten. Schakel eventueel mij of een andere MfN registermediatorin om een ouderschapsplanen/of omgangsregeling op te stellen. Doe er alles aan om rechtszaken te voorkomen en om uit een gevecht te blijven. Vaak komt een gang naar de rechter jullie relatie (ook op de lange termijn) niet ten goede. Dat is nu net wat je niet wilt voor de kinderen: ouders die een hekel hebben aan elkaar en elkaar, in het ergste geval, een rol in het leven van de kinderen niet meer gunnen……

 

het respectvol met elkaar en over elkaar blijven praten

Hou de onderlinge communicatie respectvol. Een omgeving (familie, vrienden) die voor je opkomt met goede tips en trucs maakt vaak meer kapot dan je lief is. Al die mensen hoeven niet te leven met de consequenties van hun goede raad die wel jouw realiteit gaan bepalen.  Voer de gesprekken die nodig zijn als (ex)partners bij een mediator aan tafel zodat jullie, ondanks alle verdriet en boosheid, elkaar beter begrijpen en dus als ouders beter kunnen samenwerken. Richting de kinderen kunnen jullie dan zonder verwijten praten. Er hoeft niet gescholden te worden en als je de andere ouder heel kunt laten, hoef je dat stukje van jullie kind ook niet kapot te maken. Ben je ervan bewust dat de andere ouder een deel van je kind is. Door hem of haar te respecteren, is dat ook een manier om je kinderen te respecteren. Zo zorg je ervoor dat kinderen niet in een loyaliteitsconflict komen en het gevoel krijgen dat ze moeten kiezen tussen jou en de andere ouder.

 

het overleggen als de kinderen er niet bij zijn

Praat met je mede-ouder als jullie kinderen niet aanwezig zijn. Zeker als je iets moet uitpraten, hou de discussie waar die hoort, tussen volwassenen. Zorg er ook voor dat je je kinderen niet gaat uithoren over de andere ouder. Geef elkaar de ruimte, overleg met elkaar als het nodig is en laat je kinderen erbuiten!

 

het alert zijn op signalen bij de kinderen

Als je veranderingen in gedrag, emoties of lichamelijke klachten bij je kind ziet dan kan dat een signaal zijn dat je kind spanningen ervaart. Voorbeelden zijn hoofdpijn, slaapproblemen, buikpijn, veel huilen, terugtrekken, veel boos, agressief etc.. Weet dat de meeste kinderen veel spanningen ervaren in de periode rond een scheiding. Overleg met de andere ouder over hoe de kinderen te helpen en kom niet aan met het verhaal dat hij/zij bij jou nooooiiiit klachten aangeeft en dat deze vast aan de situatie bij de betreffende ouder te wijten zijn. De andere ouder zwart maken lijkt misschien op “winst” op de korte termijn maar op de lange termijn zijn kinderen echt wel in staat om het gedrag van ouders op waarde te schatten……

 

het gegeven dat jullie het als ouders niet overal over eens hoeven te zijn

Behoud duidelijke grenzen in relatie met de andere ouder. Het is belangrijk om tot overeenstemming te komen over de kinderen zoals scholen, woonplaats en gezondheidszorg maar over details hoeven jullie het niet altijd eens te zijn. Elke ouder heeft ruimte nodig om op te voeden op zijn/haar manier, zonder dat de ander zich ermee bemoeit. Dat is bij ouders die onder 1 dak wonen niet anders maar die moeten samen in huis 1 lijn trekken. Als ouders gescheiden zijn dan heeft elke ouder het recht om de regels zelf te bepalen en op te stellen die in zijn/haar huis gelden. De ervaring heeft mij echter wel geleerd het goed is als ouders erin slagen om afspraken te maken over de minimale normen en waarden die ze willen hanteren als uitgangspunt in de opvoeding. Gelukkig lukt dat ouders bij mij aan tafel altijd en dat is voor de kinderen wel zo overzichtelijk.

 

het bewustzijn bij jullie als ouders dat

jullie kinderen er niet voor gekozen hebben om geboren te worden maar dat ze het met jullie als ouders mogen en moeten doen. Denk aan alle plannen die je ooit had voor als het je gegeven zou zijn kinderen te krijgen, alle dingen die je wellicht beter wilde gaan doen dan je eigen ouders…….. Als je die plannen samenvoegt met de plannen van je mede-ouder dan gaan jullie kinderen, ondanks het feit dat hun ouders niet meer samen in 1 huis wonen, een mooie toekomst tegemoet!